زيرا به حكم اهل خبره دندانهاى جديد در اين فرض بدل و عوض دندان‌هاى مورد جنايت مىباشند . سپس مىفرماين : اگر فرض عكس باشد يعنى دندان جانى پس از قصاص عود نمود و بر خلاف عادت دو مرتبه درآمد حكم اينست كه مجنى عليه حق ازاله آن را ندارد و دليلش همان است كه ذكر شد و آن اين بود كه عدد آن هبه جديد و عطيّه‌اى نو مىباشد . قوله : كالثّنيّة بالثّنيّة : مفرد ثنايا بوده و آن عبارت است از چهار دندان جلو دو تا بالا و دو تا پائين . قوله : و الرّباعية بها : ضمير در [ بها ] به رباعيه راجعست و آن عبارتست از چهار دندان ديگر كه دو تا از آنها در بالا هركدام در طرفى از ثنايا واقع شده و دو تاى ديگر به همين نحو در پائين قرار گرفته‌اند . قوله : و الضّرس به : ضمير در [ به ] به ضرس راجع است و آن عبارت است از دندان آسيا . قوله : او يقض اهل الخبره بعودها : يعنى او لم يقض اهل الخبرة بعودها و ضمير در [ بعودها ] به سنّ راجعست . قوله : كما انّه لو قضى بعودها : ضمير در [ انّه ] به معناى [ شأن ] مىباشد و ضمير در [ عودها ] به سنّ برمىگردد . قوله : و ان عادت بعده : كلمه [ ان ] وصليّه بوه و ضمير در [ عادت ] به سنّ و در [ بعده ] به مضى مدّه القضاء راجعست . قوله : لانّها حينئذ هبة جديدة : ضمير در [ لانّها ] بسنّ عود كرده راجع بوده و مقصود از [ حينئذ ] حين عودها بعد مضى مدّة القضاء مىباشد .